Ik ben dankbaar voor...

Dag 11 - donderdag 16 februari 2012

Vandaag ben ik weer met het Family and Children programma mee geweest. Vandaag ben ik in Manenberg geweest. Omdat ik vanmiddag supervisie had, zijn Desiree en ik met mijn auto naar Manenberg gereden. Ik vind het inmiddels tof om auto te rijden. Ik ben niet mee angstig en het links rijden is helemaal gewend. Desiree heeft mij laten zien hoe ik uit het dorp moest rijden om op de snelweg naar Kaapstad te komen. Desiree had wat opstart problemen op kantoor (gebeurt volgens mij wel vaker) en daarom reden we om 9.00 pas weg. Ik was om 7.30 op kantoor, dus ik heb met een van de medewerkers in de zon gezeten. Ik merk dat mijn Engels met sprongen vooruit gaat, en door veel te praten leren ik weer nieuwe woorden. Ik beschouw dan ook deze ‘verloren' anderhalf uur als invenstering in mijn Engels.

Manenberg heeft een grote moslimgemeenschap, dus de steungroep bestond voornamelijk uit moslimaas. Het was fijn om te merken hoe open deze vrouwen zijnnaar mijn collega toe, maar ook naar mij en de andere mensen van de steungroep. Vandaag stond sessie 2 op het programma. Sessie 2 staat in het teken van het gedrag van het kind. Waarom gedragen de kinderen, zoals ze zich gedrag? Ik merkte dat het de vrouwen veel nieuwe inzichten gaf. Het ging niet alleen over het gedrag van kinderen, maar ook de opvoeding. Mijn collega probeert de vrouwen positief te laten denken. En vandaar ook de titel van dit verhaal. Veel mensen zie geen toekomst; voor zichzelf, familie en hun kinderen. Als ze dit uitstralen naar de kinderen, komen de kinderen ook in een neerwaartse spiraal. De vrouwen moesten opschrijven waarvoor ze dankbaar zijn in het leven. En omdat ik meedeed aan de sessie, moest ik dit ook doen. Het zette me aan het denken. Ik mag om zo veel dingen dankbaar zijn, maar realiseer me dat nooit. Ik had opgeschreven dat ik dankbaar mag zijn dat ik de kans heb gekregen om naar Zuid-Afrika te gaan en al mijn dierbare om me heen mij steunen. Ik mag dankbaar zijn dat ik goede educatie krijg, en de dingen mag doen die ik graag wil doen. Maar vooral dat ik dankbaar mag zijn om wie ik ben. Zo zie je maar; ook hier leer ik elke dag weer wat.

Na Manenberg ben ik naar huis gereden, omdat ik vandaag mijn eerste supervisie bijeenkomst had. Ik krijg supervisie van een Zuid-Afrikaanse social worker. Het was leuk om haar te ontmoeten en om te praten over mijn belevenissen bij Life Choices. Zij heeft haar kantoor in Tamboerskloof. Tamboerskloof is een prachtige wijk aan de voet van Lion's Head. Ik ben met taxi heengegaan, omdat ik rijden in de stad nog niet aandurf. Ik ken de weg niet, dus heb ik met meegekeken hoe de taxichauffeur reed. Ik ben lopend weer naar huis gegaan. Dit was 20 mintuutjes wandelen. Overdag kan ik prima alleen wandelen door Kaapstad, alleen 's avonds kan dat niet. Puur voor mijn eigen veiligheid.

Ik ben nog even boodschappen gedaan in Gardens Centre en heb daarna op de veranda gezeten en genoten van de zon. Het is vandaag weer een warme dag, dus met een glaasje cola en de zonnebril op is het op de veranda prima vertoeven!

Morgen ga ik met de mobiele kliniek mee om mensen te testen op HIV-Aids. Ik heb maandagochtend dit project al gezocht, maar nu ga ik meekijken met de pre-counseling en het testen. Morgen dus opnieuw een township in.

xxx