Tafelberg beklimmen!

Dag 22 - Zondag 26 februari 2012

Ik was vandaag stipt om 9 uur bij het Best Western Hotel. Ik ben vanmorgen naar het Best Western gaan lopen. Ik loop dan vanaf mijn huis de berg af, onder het viaduct door, langs de snelweg, langs de Ferrari garage en dan ben ik bij het Best Western Hotel. Het is een tochtje van 15 minuten die overdag goed te lopen is, maar zodra het donker wordt niet. Onder/langs het viaduct en snelweg zitten veel daklozen.

Ik heb samen met Rosanne, Peter, Remy en Nina de taxi genomen naar de Tafelberg. We zijn uit de taxi gestapt bij de kabelbaan. Vanaf hier startte een tocht die ons in 3 uur naar de top van de Tafelberg zou brengen. Door mijn (geweldige, not!) conditie heb ik er 3,5 uur over gedaan. Ik heb vanaf de eerste stap gedacht; waarom doe ik dit? Ik kan ook de kabelbaan nemen :). Maar door de aanmoediging van de rest van de mensen heb ik de top van de Tafelberg toch lopend weten te bereiken. De wandeling is prachtig. De stad wordt steeds kleiner en ik heb moeten klimmen, klauteren over smalle paden. Na 3,5 uur kwam in uitgeput boven, maar het was het meer dan waard.

Boven op de Tafelberg heb ik genoten van een ijsje en een gras cola. Daarna hebben we genoten van het uitzicht. PRACHTIG! We zijn terug gegaan met de kabelbaan. Een dure grap, maar ik kon niet meer lopen van de pijn in mijn voeten! Onderaan de kabelbaan stond er een taxi van Best Wersten en we mochten gratis mee terug naar het hotel! Puur geluk!

Daarna heb ik een duik genomen in mijn eigen bad. Ik had helaas niet mijn bikini meegenomen naar het Best Western, anders had ik een duik kunnen nemen in het zwembad. Maar het bad was genieten. Even totale ontspanning.

Na een beetje relaxen in Villa ben ik met Megan (mijn Zuid-Afrikaanse huisgenoot) naar Camps Bay geweest om een ijsje te eten en de zonsondergang de kijken. Megan rijdt een ‘bakkie'. Een ‘bakkie' is de Afrikaanse benaming voor een pick-up truck. Helaas gooide Megan haar deur dicht bij thuiskomst en zaten haar sleutels nog in het contact. Onder het toezicht van de onderbuurman hebben we met behulp van een ijzeren kledinghanger hebben ingebroken in haar auto. We hebben de hanger verbogen en door te hengelen hebben we het raam open weten te krijgen (recordtijd al zeg ik het zelf)! Via het raam kon ze bij de sleutels.

Daarna heb ik nog even papa, mama en Tom skype gesproken. Heerlijk. Ze zijn zover weg, maar via Skype zo dichtbij!

Morgen weer een nieuwe stage week!