Uitgeput, maar voldaan

Dag 28 - zaterdag 3 maart 2012

Vandaag zat ik om 6.15 uur aan een overheerlijk ontbijt. Kopje koffie, gebakken eieren, geroosterd brood etc. Super goede start van een zware dag. Om 6.45 reed de truck (met kapotte voorraam) richting de Wolfberg! De tocht was naar boven was redelijk te doen, maar vanaf het moment dat we de kloof ingingen werd het zwaar, heel zwaar. In de kloof moesten we een hoogteverschil van 2 meter overbruggen. Een paar sterke mannen uit de groep waren als eerste naar boven geklommen om de vrouwen te helpen, en dat was nodig (bedankt mannen!). Mijn benen lagen inmiddels al open van de schaafwonden, maar dat voelde in niet, wat ik was al redelijk uitgeput. Eenmaal bovenop de berg hebben even pauze gehad. Het hotel had lunchpakketten gemaakt. Super lekker. Daarna kon ik kiezen of ik weer zo gaan afdalen, of door zou gaan om naar de Arch te gaan lopen. Ik wilde graag doorgaan en heb dit ook gedaan. Inmiddels stond de zon vol op iedereen te schijnen, dus er zijn liters zonnebrand gesmeerd vandaag. De tocht bovenop de berg was prachtig. Ik kon heel ver om me heen kijken. Eenmaal bij de Arch was ik voldaan, alleen wist ik dat ik datzelfde stuk ook weer terug moest. Beetje jammer.

Maar met goede moed weer begonnen aan de terug reis. Mijn voeten begonnen inmiddels echt zeer te doen, maar ik moest door. Snel lopen lukte niet meer, dus ben achter aan in de groep gaan lopen, om mijn eigen tempo te kunnen lopen. De terugreis ging redelijk snel alleen op het punt dat we via een andere kloof weer zouden gaan afdalen had ik het echt zwaar gezien met alle stenen, het weer en het zweet.

Het laatste stuk bestond uit (stijl) afdalen. Mijn voeten deden zo pijn en door het afdalen komt er zoveel druk op je tenen/voeten te staan, dat ik echt niet meer goed kon lopen. Vreselijk. Ik wist bovenop de berg al dat dit een ‘één keer in mijn leven, nooit weer' tocht zou zijn. Boven op de berg kon ik de truck in het dal zien staan, maar dat stomme ding kwam maar niet dichterbij. De tocht naar beneden was zwaar en ik kwam dus als laatste aan bij de truck. Ik heb direct me schoenen uitgetrokken en met op blote voeten de bus ingegaan. Ik had geen blaren gelopen, maar ik had gewoon geen gevoel meer in mijn voeten. Terug bij het hotel heb ik even onder de douche gestaan. Ik had mijn enkel verzwikt tijdens de afdalen en heb mijn enkel onder de koude douche gedaan. Goddelijk. Ik kon echt niet meer lopen. Zeg maar het gevoel na de Tafelberg keer 100. Auw!

Daarna mijn bikini aangetrokken om een plons te maken in het zwembad! Er werd vanavond weer heerlijk voor ons gekookt. Menu: patat, salade, steak en ribben! Ik ben niet echt fan van het kluiven van vlees van botten, maar deze was zo goed!

's Avonds hadden de mannen een kampvuur gemaakt en hebben we tot in de late uurtjes, onder het genoten van wijn en muziek, bij het kampvuur gezeten.

Morgen om 9 uur ontbijten. Dat betekend uitslapen. Doordeweeks gaat mijn wekker om 5.45uur en morgen pas om 8.15. Relax!

xx