Marjanne in Zuid-Afrika!

4 weken in Kaapstad

4 weken in Kaapstad

Dag 30 - maandag 5 maart 2012

Vandaag begon weer een nieuwe stageweek bij Life Choices. Ik ben inmiddels 4 weken in Kaapstad, en het bevalt me zeer goed. Het weekendje naar Cederberg was echt geweldig. Ik loop nogsteeds niet echt soepel, maar de pijn in mijn benen was het weekend meer dan waard!

Vandaag ben ik weer op stap geweest met de social worker. Ik heb weer een leuke dag echter de rug. Ik moet nogsteeds wennen aan het Zuid-Afrikaanse werktempo. Mijn collega's hebben het altijd ‘druk'. Terwijl ik voor mijn gevoel niet hard werk. Mijn collega's lopen altijd te stressen, terwijl ik alles om m'n gemakkie doe en als nog eerder klaar ben.... Tsjaa; Ik denk dat ik hard heb leren werken in de gehandicaptenzorg. Of mijn collega's doen alsof ze het druk hebben, dat kan ook.....

xx

Zwemmen onder een waterval en van een rots afspringen!

Zwemmen onder een waterval en van een rots afspringen!

Dag 29 - zondag 4 maart 2012

Wat gaat de tijd snel! 4 weken terug stond ik op Schiphol afscheid te nemen van mijn familie en vrienden en als ik nu kijk wat ik de afgelopen 4 weken al gezien en gehad heb! De tijd vliegt voorbij!

Vandaag rustig opgestaan en weer heerlijk ontbeten. Ik had mijn spullen al voor het ontbijt in mijn tas gepropt en mijn bikini al aan, dus vrij snel na het ontbijt gingen we de truck weer om opweg naar een plek om te zwemmen. Ik kon nogsteeds niet fatsoenlijk lopen, maar dat mocht de pret niet drukken. We waren bijna bij de bestemming toen de truck vast kwam te zitten in een kuil. De chauffeur heeft flink moeten graven om het wiel uit los te krijgen en na flink gaf geven en het duwen van een paar sterke mensen kan de truck los. We hebben nog een klein stukje gereden en zijn toen lopend naar de bron gegaan. De tocht ging niet zo snel, want ik had zoveel spierpijn.

Maar eenmaal bij de bron was alle pijn weg. Wat een prachtige plek!! Wow! Het water was heerlijk. Ik ben van een rots afgesprongen. De rots was12(!) meter boven het water! Super vet! Echt een adrenalinekik! Gelukkig kwam ik goed terecht, want sommige hebben erg zere billetjes van de landing. Ook was er een waterval. Heerlijk om daar onder te staan/zwemmen. Ik heb genoten!

Na een paar uurtjes in de zon gelegen te hebben, en rond gedobberd te hebben in het water, zijn we de truck weer ingegaan opweg naar Kaapstad. Dit was allesbehalve een fijne rit. Door de spierpijn kon ik niet lekker zitten en elke hobbel die de truck overging deden mijn benen en rug pijn. En er waren veel, heel veel, hobbels! We zijn in een keer terug gereden naar Blouberg. Daar hebben we een groepje afgezet.

Daarna was het nog een uur naar Kaapstad. We hebben met een grote groep nog gegeten in de pub van het hotel. Ons drinken kwam na 3 kwartier en ons eten na 1,5 uur. Maarja, we hadden de tijd en hebben heerlijk zitten kletsen.

Ik ben met de taxi naar huis gegaan om te gaan slapen, maar ik kon niet slapen. Mijn hoofd zat vol met leuke dingen; zoveel meegemaakt en gezien dit weekend.

Morgen weer naar stage. Eens kijken of ik morgen al beter loop :).

xx

Uitgeput, maar voldaan

Uitgeput, maar voldaan

Dag 28 - zaterdag 3 maart 2012

Vandaag zat ik om 6.15 uur aan een overheerlijk ontbijt. Kopje koffie, gebakken eieren, geroosterd brood etc. Super goede start van een zware dag. Om 6.45 reed de truck (met kapotte voorraam) richting de Wolfberg! De tocht was naar boven was redelijk te doen, maar vanaf het moment dat we de kloof ingingen werd het zwaar, heel zwaar. In de kloof moesten we een hoogteverschil van 2 meter overbruggen. Een paar sterke mannen uit de groep waren als eerste naar boven geklommen om de vrouwen te helpen, en dat was nodig (bedankt mannen!). Mijn benen lagen inmiddels al open van de schaafwonden, maar dat voelde in niet, wat ik was al redelijk uitgeput. Eenmaal bovenop de berg hebben even pauze gehad. Het hotel had lunchpakketten gemaakt. Super lekker. Daarna kon ik kiezen of ik weer zo gaan afdalen, of door zou gaan om naar de Arch te gaan lopen. Ik wilde graag doorgaan en heb dit ook gedaan. Inmiddels stond de zon vol op iedereen te schijnen, dus er zijn liters zonnebrand gesmeerd vandaag. De tocht bovenop de berg was prachtig. Ik kon heel ver om me heen kijken. Eenmaal bij de Arch was ik voldaan, alleen wist ik dat ik datzelfde stuk ook weer terug moest. Beetje jammer.

Maar met goede moed weer begonnen aan de terug reis. Mijn voeten begonnen inmiddels echt zeer te doen, maar ik moest door. Snel lopen lukte niet meer, dus ben achter aan in de groep gaan lopen, om mijn eigen tempo te kunnen lopen. De terugreis ging redelijk snel alleen op het punt dat we via een andere kloof weer zouden gaan afdalen had ik het echt zwaar gezien met alle stenen, het weer en het zweet.

Het laatste stuk bestond uit (stijl) afdalen. Mijn voeten deden zo pijn en door het afdalen komt er zoveel druk op je tenen/voeten te staan, dat ik echt niet meer goed kon lopen. Vreselijk. Ik wist bovenop de berg al dat dit een ‘één keer in mijn leven, nooit weer' tocht zou zijn. Boven op de berg kon ik de truck in het dal zien staan, maar dat stomme ding kwam maar niet dichterbij. De tocht naar beneden was zwaar en ik kwam dus als laatste aan bij de truck. Ik heb direct me schoenen uitgetrokken en met op blote voeten de bus ingegaan. Ik had geen blaren gelopen, maar ik had gewoon geen gevoel meer in mijn voeten. Terug bij het hotel heb ik even onder de douche gestaan. Ik had mijn enkel verzwikt tijdens de afdalen en heb mijn enkel onder de koude douche gedaan. Goddelijk. Ik kon echt niet meer lopen. Zeg maar het gevoel na de Tafelberg keer 100. Auw!

Daarna mijn bikini aangetrokken om een plons te maken in het zwembad! Er werd vanavond weer heerlijk voor ons gekookt. Menu: patat, salade, steak en ribben! Ik ben niet echt fan van het kluiven van vlees van botten, maar deze was zo goed!

's Avonds hadden de mannen een kampvuur gemaakt en hebben we tot in de late uurtjes, onder het genoten van wijn en muziek, bij het kampvuur gezeten.

Morgen om 9 uur ontbijten. Dat betekend uitslapen. Doordeweeks gaat mijn wekker om 5.45uur en morgen pas om 8.15. Relax!

xx

Cederberg!

Cederberg!

Dag 27 - vrijdag 2 maart 201

Ik was al vroeg wakker om de allerlaatste dingen in mijn tas te stoppen. Na een heerlijk douche en een ontbijtje op het balkon heb ik de taxi gebeld om me op te komen halen. Ik belde om 8.55 de taxi en kreeg als antwoord om mijn bestellen; ‘Mevrouw, de taxi is over een half uur bij u'. Een half uur! Mijn hemel. ‘Kan dat echt niet sneller, meneer?', ‘Nee, mevrouw, dus u wilt de taxi niet meer hebben', ‘Zeg ik dat dan?!'. Taxi's in de stad zijn echt een ramp. Ze rijden als debielen en ze hebben het altijd druk. Uiteindelijk stond mij taxi met 10 minuten voor mijn deur. Ik was dus ruim optijd bij het Best Western. Toen ik aankwam stond de Nomad truck al voor het hotel. De Nomad truck is een omgebouwd vrachtwagen (een extreem grote 4x4) waar je grote afstanden door hobbelig gebied mee kan afleggen.

Iedereen was vroeg aanwezig, dus kon de truck optijd vertrekken. Via Blouberg (een uur buiten Kaapstad) gingen we via de M7 naar Cederberg. Tijdens de rit heb ik de eerste struisvogels en apen (baboons) gezien. Super mooi. Hoe meer we naar het noorden reden, hoe warmer het werd. De ramen van de truck konden helemaal open. De wind het gezicht was heerlijk, maar de wind werd steeds warmer. Het leek wel of er permanent een fohn op je werd gericht. Niet heel chill, maar wel lekker. De eerste stop maakte we bij een tankstation om wat koud drinken en eten te kopen. De tweede stop maakte we in Cederberg om permits te kopen om het gebied in te mogen. Daarna zouden we doorrijden naar de Rock Arts (muurschilderingen).

Net voordat we bij de Rock Arts zouden aangekomen, kreeg de vrachtwagen pech. Er was een filter los. De cabine moest omhoog geklapt worden. En toen ging het mis. Omdat aan de voorkant van de truck een stalen constructie zit en die nog niet was weggehaald, klapte de voorruit op de stalen constructie en brak te voorruit. Dit was geen typisch gevalletje voor Car Glass. Heel de voorruit vol barsten etc. De chauffeur zei dat dit vaker gebeurd, en het raam er tijdens de reis niet zou uitvallen. Op goed geluk dan maar verder. De filter was inmiddels gemaakt en we zijn doorgereden naar de Rock Arts.

De Rock Arts waren niet heel speciaal, maar wel leuk om te zien. De Cederberg omgeving is prachtig. Het lijkt net een maanlandschap met heel veel zon. Na mooie foto's te hebben gemaakt zijn we weer in de truck gestapt en naar het hotel gereden. Op de route naar het hotel kwamen we langs de berg gereden die we morgen gaan beklimmen. Ik moet zeggen dat ik een beetje bang ben geworden. Zo veel klimmen etc. Morgen gaan we 8 uur bergen beklimmen en afdalen etc. Ik was tijdens de 3,5 uur hike de Tafelberg op al moe, laat staan na 8 uur!

Bij aankomst in het hotel is iedereen in zijn/haar zwemkleding gesprongen en in het zwembad gedoken. Het water was heerlijk koud. Met een cola en een Savanna Dry, super lekker (voor de mensen die langs komen; ik zal er een aantal koud zetten!).

Erwerd in het hotel uitgebreid voor ons gekookt. Menu: patat, salade en een groot stuk kip. Smullen maar! Het was een warme en hele heldere avond. Ik heb onder de sterren gelegen en alleen maar gekeken naar boven. De melkweg was te zien. En natuurlijk alle andere sterren (grote beer, kleine beer, etc.). Echt super mooi.

Een paar mannen hadden hun gitaar meegenomen en we hebben onder de sterren zitten zingen, gelachen en gepraat. Een super avond.

Morgen om 6.15 ontbijten! Dus redelijk optijd naar bed vanavond.

Tas inpakken voor Cederberg!

Tas inpakken voor Cederberg!

Dag 26 - donderdag 1 maart 2012

Vandaag heb ik weer eigen intake gesprekken mogen voeren. Super leuk, alleen merk ik wel dat voornamelijk de zwarte jongeren het moeilijk vinden om met mij te praten. Apartheid is afgeschaft, maar ik merk het nog elke dag dat het er ‘gewoon' nog is. De zwarte mensen kijken toch anders tegen blanke mensen aan, en ik ben natuurlijk ook nog jong en student. In Nederland moet je heel voorzichtig zijn met je eigen hypothese, maar hier is dat anders. Ik moet juist uitspreken wat ik denk, om respect af te dwingen. Beetje raar, maar daar zal ik aan moeten wennen.

In de middag heb ik nog een aantal scholen bezocht waar ik altijd warm welkom word geheten. Iedereen wil weten wie ik ben en wat ik kom doen. Erg leuk!

Ik heb vanavond mijn tas ingepakt voor een weekend Cederberg. Cederberg ligt ongeveer 350 kilometer boven Kaapstad. Ik ga met 4exchange mee, samen met nog 21 andere studenten! Super veel zin in! Het lijkt alsof ik ga verhuizen, maar ik ben op alles voorbereid; bikini, hempjes, t-shirts, korte broeken, lange broek, 2 vesten, 3 paar schoenen, zaklamp, wijn, 4 liter water, eten, etc.

Morgen om 9.30 uur verzamelen bij Best Western. Ik ben benieuwt hoe laat we gaan vertrekken, want het mailtje van 4exchange was niet erg duidelijk. Citaat: 'Please be there on time because we are really leaving around 9:30'. Dat woordje around is typisch Zuid-Afrika. Alles is hier 'ongeveer'......

Ik heb er zin in!Op naar Cederberg!

Schrikkeldag!

Schrikkeldag!

Dag 25 - woensdag 29 februari 2012

Vandaag is het schrikkeldag! Niet dat dat ook maar iets veranderd aan mijn belevenissen van vandaag. Ik ben op stage geweest en met de social worker op stap geweest. Het was weer een leerzame dag. Ik heb mijn eigen intake gesprekken mogen voeren! Helemaal alleen! Ik had niemand die met me meekeek etc. Ik ben dus super trots op mezelf, want het waren pittige casussen! Een tiener die achterwacht was gekomen dat ze zwanger is, een meisje die wordt gepest en een jongeren die problemen thuis heeft. Na alle indrukken ga ik dus lekker slapen.

Nieuwe huisgenoten

Nieuwe huisgenoten!

Dag 24 - dinsdag 28 februari 2012

Welkom aan Annemiek en Annet. Vanaf vandaag mijn nieuwe huisgenoten. Villa Tivoli is met de komst van deze meiden nu compleet! Na een rustige stagedag lekker naar huis gereden. Het links rijden gaat inmiddels erg goed. Ik ben gewend aan de bochten, alleen de rotondes nemen gaat nog tegen mijn gevoel in.

Zware ochtend....

Zware ochtend....

Dag 23 - Maandag 27 februari 2012

Vanmorgen kon ik heel moeilijk mijn bed uitkomen. De reden? SPIERPIJN! Mijn hemel. Ik kan gewoon niet meer lopen. Mijn (boven)benen willen niet meer vooruit. Liggen en zitten gaat wel, maar opstaan...

Vandaag weer op stad geweest met de social worker. Ik heb inmiddels te horen gekregen dat ik aan de slag mag bij het Welfare programma van Life Choices. Life Choices biedt op 29 verschillende middelbare scholen maatschappelijk werk aan. Super fijn dat ik mag gaan doen wat ik heel graag wil en waarvoor ik word opgeleid.