V&A Waterfront

V&A Waterfront

Dag 15 - zondag 19 februari 2012

Vandaag heb ik uitgeslapen tot een uur of 12. Dat had ik wel verdiend na zo'n drukke week met veel indrukken. Na lekker rustig te zijn opgestart hebben Karin, Desiree en ik de auto genomen naar Waterfront. In één keer goed rijden lukte niet, helaas. Maar na meerdere pogingen om de goede weg te vinden, zijn we wel aangekomen in Waterfront. Vorige week was ik ook al in Waterfront, maar het blijft heerlijk om daar rond te lopen. Eind van de middag was er live muziek op het plein in Waterfront. Vier (prachtige) dames speelde ontzettend goede muziek. Er waren twee violen, een cello en een dwangfluit. Deze meiden zijn klassiek opgeleid, maar speelde vandaag geen klassieke muziek. De violen en de cello waren elektrisch, dus ze speelde o.a. dance muziek. Ook hier kwam ‘In de jungle' nog voorbij, maar ook o.a. de soundtrack van Mission Impossible. Heerlijk om, met het zonnetje in de rug, te luisteren naar deze meiden.

De terug rit ging in één keer goed. Hoppa. De meiden hebben vanavond weer gekookt. Vanavond was het cerry met ei, aardappelen, courgettes en rijst.

xx

Zaterdag scholen, Phoenix High School Manenberg

Vandaag heb ik deelgenomen aan het programma dat Life Choices aanbiedt op verschillende scholen op zaterdag. Om de jongeren (letterlijk) van de straat te houden biedt Life Choices een heel aantal workshops aan. Ik heb vandaag meegekeken en meegedaan met verschillende workshops. Ik begon mijn dag op het kantoor van Life Choices. Om 8 uur stond ik klaar om naar Phoenix te gaan, maar helaas was mijn collega er nog niet. Om 8.50 kwam ze aanzetten. Beetje jammer, want ik had nog wat langer in mijn bed kunnen liggen. Ik ben met mijn auto en mijn collega naar Phoenix gereden. Alles was al klaar gezet voor de workshops en dus niet veel later hadden alle kinderen (+/- 150 stuks) een plekje gevonden bij een van de workshops.

Ik ben gestart met de workshop ‘Young adults growing stronger'. Deze workshop ging over hoe hard het leven is voor mensen uit o.a. Manenberg, maar ook over de kansen die jezelf moet creëren. De workshop was in het Afrikaans. Sommige worden kan in verstaan, maar doordat de gastdocent met een ‘slang' praatte, was hier heel moeilijk te volgen voor mij. ‘Slang' is zeg maar een accent in het Afrikaans. Zoals mensen uit de Randstad de Friezen medelanders niet kunnen verstaan, zo werkt het hier ook. De jongeren bij deze workshop waren zeer gedreven om iets aan hun toekomst te gaan doen. Ze willen allemaal rechter of dokter worden, maar in hoeverre dat gaat lukken? Zeer zelden lukt het een jongere om uit de greep van de townships te komen. Ik hoop dat alle jongeren van deze groep het gaat lukken, maar of het realistisch is...

Daarna heb ik meegedaan met de workshop ‘Music'. Er werd gezongen en gedanst. En met dansen bedoel ik van die echte afrikaanse dansen! Prachtig. Onder luid gejuich zette de begeleider van deze workshop op zijn trommel het nummer ‘in the jungle, the mighty jungle, the lion sleeps tonight' in. In één woord; GE-WEL-DIG! Ik heb genoten van de zang, dans en enthousiasme van de jongeren.

Na deze geweldige ervaring ging ik ‘down to earth': steungroep tienermoeders. Met de social worker van Life Choices waren zij is gesprek over hun ervaringen als tienermoeders. Hoe ga om met je nieuwe leven? Deze meiden (van 14 tot 18 jaar) hebben op een (te) jongen leeftijd een kind gekregen, waardoor hun toekomst drastisch is veranderd. Deze moeders zijn zelf nog kinderen en het opvoeden van je eigen kind is een grote opgave. Gelukkig gaan deze moeders wel naar school, zodat zij uitzicht blijven houden op een betere toekomst.

Tegen half 1 waren de workshops afgelopen en reed is weer richting Kaapstad. Het is elke keer weer mooi om door de bergen, langs de ‘Groote Schuur' (het staatsziekenhuis van Kaapstad) naar huis te rijden.

Vanmiddag ben ik met Karin en Desiree naar Camps Bay geweest. Ik ben er op dag 2 ook al geweest, maar ik weet nog hoe indrukwekkend ik Camps Bay vond. Dus het was de hoogste tijd om de meiden mee te nemen. Op het strand ben ik flink gezandstraald. Er staat al een paar dagen een harde wind in Kaapstad, dus op het strand liggen was geen succes. We hebben een hogere plek opgezocht (op een grasveld) en hebben heerlijk in de zon gelegen. Camps Bay is een prachtige omgeving (tip: google earth) dus heb ik echt genoten van alles om mij heen. We zijn net zolang blijven liggen tot de zon onder ging. En natuurlijk moest dat op de foto worden gezet.

Na gewandeld te hebben over de boulevard van Camps Bay hebben we een pizza gegeten. Deze was heerlijk. Daarna volgde de taxi rit naar huis. Camps Bay ligt aan de andere kant van Lion's Head en de Tafelberg, dus we reden naar een verlichtte toe. Door de bergen was het centrum van Kaapstad goed te zien. Ik vind het elke keer weer indrukwekkend!

xx

Gugulethu

Gugulethu

Dag 13 - vrijdag 17 februari 2012

Vandaag ben ik meegeweest met de mobiele kliniek van Life Choices. Dit keer niet met de truck, maar met tenten. Life Choices test 4 dagen in de week de HIV-status van mensen in verschillende communities. Dit keer stond de mobiele kliniek op een kruising in Gugulethu. Gugulethu is een van de townships rondom Kaapstad.

Al vroeg was ik op kantoor in mee te gaan naar Gugelethu. De tenten werden ingelanden, omdat een ander team met de truck op pad zou gaan. Het is een flinke rit van Landsdowne naar Gugulethu. Onderweg zie je veel mensen die staan te bedelen etc. Ook vindt er langs de openbare weg veel ‘kofferbakverkoop' plaats. Mensen handelen hier echt in alles. Voornamelijk in groente en fruit, maar ook autobanden, bloemen, vliegenmeppers, bezems, dagbladen etc. Er is dus vanalles te koop langs de weg.

Eenmaal op bestemming hebben we de tenten opgezet, in totaal 5 stuks. Voor elke counselor is één tent en voor de verpleegkundige die te test afneemt ook. Als mensen een HIV-test willen ondergaan, vindt er eerst een precounseling plaats. Zo worden mensen o.a. geïnformeerd hoe zij het HIV-virus kunnen krijgen en welke ziektes nog meer in omloop zijn (tuberculose, geslachtziektes etc.). Na de counseling vindt de test plaats. Met een klein prikje in de vinger wordt bloed afgenomen. Er worden drie testen afgenomen, omdat dan zeker is of iemand geïnfecteerd is of niet. Life Choices geschikt over een positief serum van HIV, dus elke ochtend worden een aantal testen afgenomen om te kijken of de testen die in die doos zitten betrouwbaar zijn.

Als de uitslag bekend is, dan worden mensen door de counselors geroepen en volgt er een postcounseling. Een grote groep mensen zijn vandaag getest op HIV. Ik heb ook het traject doorlopen. De counselor ging in gesprek met mij en stelde een aantal vragen. De precounseling duurt ongeveer 20 minuten. Daarna is er bloed afgenomen en volgde de postcounseling. Gelukkig heb ik geenhiv (toch fijn om te weten).

Ik vond het erg leuk en voornamelijk interessant om de werkwijze van dit team te zien en het deed bij beseffen dat HIV-Aids een gigantisch probleem is in Afrika. Ik heb gesproken met verschillende mensen die zaten te wachten op door het traject heen te gaan. Er werden zowel jonge jongens en meiden getest, als ouderen. De oudste man die zich vandaag liet testen was een man van 85 jaar! Ik vroeg aan hem waarom hij zich nog liet testen op zijn leeftijd. Deze man antwoordden dat hij een voorbeeld moet zijn voor de generaties onder hem (voor zijn kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen). Want, zo zij hij, er heerst een groot taboe omtrent HIV en aids. Respect voor deze man!

Ik was lekker optijd terug in Villa Tivoli! En het huis was niet meer leeg, omdat Karin en Desiree vandaag zijn aangekomen Kaapstad! Welkom meiden!

Ik heb samen met de meiden boodschappen gedaan in het Gardens Centre. De meiden kunnen fantastisch koken, dus er stond vanavond pasta met pompoen, salade en brood op tafel! Ik heb dus heerlijk gegeten! Helaas is het weekend voor mij nog niet aangebroken, want morgen ga ik de zaterdag scholen bezoeken. Om 8 uur weer op kantoor!

xx

Ik ben dankbaar voor...

Ik ben dankbaar voor...

Dag 11 - donderdag 16 februari 2012

Vandaag ben ik weer met het Family and Children programma mee geweest. Vandaag ben ik in Manenberg geweest. Omdat ik vanmiddag supervisie had, zijn Desiree en ik met mijn auto naar Manenberg gereden. Ik vind het inmiddels tof om auto te rijden. Ik ben niet mee angstig en het links rijden is helemaal gewend. Desiree heeft mij laten zien hoe ik uit het dorp moest rijden om op de snelweg naar Kaapstad te komen. Desiree had wat opstart problemen op kantoor (gebeurt volgens mij wel vaker) en daarom reden we om 9.00 pas weg. Ik was om 7.30 op kantoor, dus ik heb met een van de medewerkers in de zon gezeten. Ik merk dat mijn Engels met sprongen vooruit gaat, en door veel te praten leren ik weer nieuwe woorden. Ik beschouw dan ook deze ‘verloren' anderhalf uur als invenstering in mijn Engels.

Manenberg heeft een grote moslimgemeenschap, dus de steungroep bestond voornamelijk uit moslimaas. Het was fijn om te merken hoe open deze vrouwen zijnnaar mijn collega toe, maar ook naar mij en de andere mensen van de steungroep. Vandaag stond sessie 2 op het programma. Sessie 2 staat in het teken van het gedrag van het kind. Waarom gedragen de kinderen, zoals ze zich gedrag? Ik merkte dat het de vrouwen veel nieuwe inzichten gaf. Het ging niet alleen over het gedrag van kinderen, maar ook de opvoeding. Mijn collega probeert de vrouwen positief te laten denken. En vandaar ook de titel van dit verhaal. Veel mensen zie geen toekomst; voor zichzelf, familie en hun kinderen. Als ze dit uitstralen naar de kinderen, komen de kinderen ook in een neerwaartse spiraal. De vrouwen moesten opschrijven waarvoor ze dankbaar zijn in het leven. En omdat ik meedeed aan de sessie, moest ik dit ook doen. Het zette me aan het denken. Ik mag om zo veel dingen dankbaar zijn, maar realiseer me dat nooit. Ik had opgeschreven dat ik dankbaar mag zijn dat ik de kans heb gekregen om naar Zuid-Afrika te gaan en al mijn dierbare om me heen mij steunen. Ik mag dankbaar zijn dat ik goede educatie krijg, en de dingen mag doen die ik graag wil doen. Maar vooral dat ik dankbaar mag zijn om wie ik ben. Zo zie je maar; ook hier leer ik elke dag weer wat.

Na Manenberg ben ik naar huis gereden, omdat ik vandaag mijn eerste supervisie bijeenkomst had. Ik krijg supervisie van een Zuid-Afrikaanse social worker. Het was leuk om haar te ontmoeten en om te praten over mijn belevenissen bij Life Choices. Zij heeft haar kantoor in Tamboerskloof. Tamboerskloof is een prachtige wijk aan de voet van Lion's Head. Ik ben met taxi heengegaan, omdat ik rijden in de stad nog niet aandurf. Ik ken de weg niet, dus heb ik met meegekeken hoe de taxichauffeur reed. Ik ben lopend weer naar huis gegaan. Dit was 20 mintuutjes wandelen. Overdag kan ik prima alleen wandelen door Kaapstad, alleen 's avonds kan dat niet. Puur voor mijn eigen veiligheid.

Ik ben nog even boodschappen gedaan in Gardens Centre en heb daarna op de veranda gezeten en genoten van de zon. Het is vandaag weer een warme dag, dus met een glaasje cola en de zonnebril op is het op de veranda prima vertoeven!

Morgen ga ik met de mobiele kliniek mee om mensen te testen op HIV-Aids. Ik heb maandagochtend dit project al gezocht, maar nu ga ik meekijken met de pre-counseling en het testen. Morgen dus opnieuw een township in.

xxx

Dream2Be

Dream2Be

Dag 11 - woensdag 15 februari 2012

Vandaag weer een dag op stage, vol met heftige en leuke dingen. Vanmorgen ben ik in een buurthuis in Atlone geweest. Ik was met een hele lieve vrouw die het Family en Children Programma doet. Helaas ging de sessie niet door, omdat er te weinig vrouwen waren, maar ondanks dat heb ik een leerzame en leuke ochtend gehad. Desiree, mijn collega, heeft me veel verteld over de problematiek van de vrouwen en haar werkwijze. Één van de vrouwen die er wel was, had haar zoontje meegenomen. Omdat we zaten te wachten tot de auto ons weer kwam ophalen, heb ik die tijd gebruikt om met hem dominoo te spelen. Zo schattig. Hij zat op zijn knietjes op de stoel en was heel gedreven om van mij te winnen. Ik heb hem laten winnen, omdat ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om dat niet te doen. Verliezen van een blanke, jonge meid. Het zou een trauma op kunnen leveren!

In het buurthuis waar we waren werken twee vrouwen die elke ochtend 120 jonge kinderen te eten geven. Dit soort vrouwen maken echt een verschil in deze buurt. Goed dat zij er zijn!

Na Atlone zijn we met de auto (soort taxibus) door de verschillende buurten gereden om de mensen van het ‘Dream2Be' project af te zetten bij verschillende scholen. Ik ben door Guguletu gereden, en de chauffeur zij dat hij hier na zonsondergang niet wil zijn, omdat het er zo onveilig is. Net te geloven.

Terug op kantoor ben ik met een van de stafleden van ‘Dream2bBe' naar een van de scholen geweest om deel te nemen aan het project. Dream2Be is een project dat loopt op veel middelbare scholen in de communities. Het programma houdt in dat je jongeren Life Skills aangeleerd krijgen om verder te komen in het leven. Dit project loopt na schooltijd, omdat de overheid niet wilt dat de kinderen minder uren naar school gaan. Elke dag is er een andere ‘Grate' (klas/groep) aan de beurt. Uit elke klas worden een paar kinderen uitgezocht die dit programma nodig hebben. Dit kan zijn door de thuissituatie, prestatie op school etc. Vandaag was grate 9 aan de beurt. Jongeren van 14 en 15. Ik heb deelgenomen aan dit programma en kreeg gelijk veel vragen van de jongeren, omdat ik mijzelf moest introduceren en vertelde dat ik uit Nederland kwam. Zo leuk!

Na 9 uurtjes werken vond ik het wel welletjes en ben ik de auto gesprongen en naar huis gereden. Ik heb boodschappen gedaan in het Gardens Centre en was daarna alleen thuis. 'S Avonds geskyped met het thuisfront! Heerlijk om te kunnen vertellen dat alles goed gaat op stage, en het prima met mij gaat. Ik geniet van alles wat ik zie, hoor en meemaak.

xx

Valetine's Day!

Valetine's Day!

Dag 10 - dinsdag 14 februari 2012

Heel Zuid-Afrika is gek van Valetine's Day. Overal zijn Valetine's meetings, de koffiezaak om de hoek verkoopt hartjes koekjes met roze glazuur (zo zoet dat je tanden ervan breken), op elke straathoek worden rozen verkocht etc. Iedereen wenst je een goede Valentijn en iedereen vraagt of ik een vriend heb. Als ik ja antwoord en zeg dat ik hem 4,5 maand niet zal zien, verklaren ze me allemaal voor gek. Waarom de wereld over reizen als je in Nederland je kostbaarste is? En als je dan antwoord dat stage lopen in het buitenland mijn grote droom is, vinden ze je ineens heel stoer en hebben ze heel veel bewondering voor je.

Vandaag was mijn tweede dag bij Life Choices. Ik heb ik meegelopen met de maatschappelijk werker van Life Choices. Zij werkt al zeven jaar voor de organisatie als schoolmaatschappelijk werker. Zij is SMW'er op 28(!) scholen (high school) in de verschillende communitie's rond Landsdowne. Ik ben de hele dag met haar op stap geweest en heb zelfs al mijn eerste intake mogen voeren.

In vergelijking met Nederland zijn de communitie's de Nederlandse achterstandswijken (de ‘Vogelaarwijken'). Niet in alle communitie's zijn townships, maar er heerst hier veel armoede en werkloosheid. In het werkgebied van Life Choices vindt er elke 15 seconde een aanranding, verkrachting of geweld plaats tegen een vrouw. Om het nog maar niet te hebben over de geestelijke mishandeling van vrouwen..... Het cijfer van tienerzwangerschappen is extreem hoog. Na de bevalling keren deze meiden meestal niet terug naar school, waardoor zij een kans op een toekomst verspelen. Behalve de armoede en werkloosheid en het geweld tegen vrouwen is er nog een hele groot probleem; alcohol- en drugsverslaving. Bijna iedereen gebruikt soft- en/of harddrugs. Zelfs hele jongeren kinderen snuiven lijm, roken daga en gebruiken tip. En dat alles om hun eigen leven te vergeten....

In de gesprekken waar ik vandaag bij aanwezig was, hoor ik van de kinderen veel over het alcohol en drugsgebruik van hun ouders. De meeste ouders zijn niet geschikt en voelen zich niet verantwoordelijk voor het opvoeden van hun kinderen. Meestal komt dit voort uit hun eigen socialisatie. Naar school gaan is zo belangrijk voor deze kinderen, maar veel ouders stimuleren dit niet, omdat zij ook nooit hebben meegekregen van hun ouders. Ik ben begin langzaam de zin van de socialisatielessen op de opleiding te begrijpen. Waar kom ik vandaan en wat heb ik meegekregen in het leven van mijn ouders? Toen ik hoorde van de situatie van deze kinderen, besefte ik ineens dat ik ontzettend veel gelukt heb gehad dat ik in Nederland ben opgegroeid in een stabiel gezin, met lieve ouders en in een veilige omgeving.

Ik ben vandaag veel van de communitie's gezien. Om een beeld te krijgen van mijn werkgebied; gaan naar google maps. Zoek: Landsdowne, Werstern Cape, South Africa. Als je een beetje uitzoemt, dan die je o.a. Atlone, Heideveld, Rondebosch, Hanover Park etc. Dat zijn dus de communitie's waarin ik actief ben.

Morgen ga ik meelopen met het Family and Children programma. Dit is een steungroep van moeders uit de communitie's. Het programma bestaat uit 7 sessies waarin de moeders wordt aangeleerd hoe ze met kinderen om moeten gaan.

xx

Eerste dag stage bij Life Choices

Eerste dag stagebij LifeChoices

Dag 9 - maandag 13 februari 2012

Ik was vanmorgen al vroeg wakker, omdat ik vandaag ben begonnen aan mijn stage bij Life Choices. Ik vertrok om 7.45 om optijd te zijn bij Life Choices. Ik was om 8.15 uur op kantoor in Landsdowne. Ik ben in één keer goed gereden. Jeroen heeft mij de weg laten zien hoe ik moest rijden naar Landsdowne en tijdens die autorit heb ik meegeschreven welke afslagen ik moest hebben. Top dus!

Eenmaal op kantoor heb ik kennisgemaakt met een aantal collega's. Life Choices heeft rond de 60 werknemers en vrijwilligers, dus ik zal de komende tijd nog veel meer collega's ontmoeten.

Op het kantoor van Sofia kreeg ik te horen dat ik in de ochtend mee zou gaan met de mobiele kliniek van Life Choices naar één van de townships. Het gebied rond kaapstad in immens. Uiteindelijk kwam de mobiele kliniek te staan in de grootste township van Kaapstad, namelijk: Khayelitsha. Bij die kliniek kunnen mensen uit de townships zich laten testen op HIV-Aids. Er vindt eerst een gesprek plaats over taboe's etc. rond HIV-Aids en daarna kunnen de mensen zich laten testen. Khayelitsha is niet te beschrijven. De mensen zijn zo arm en leven letterlijk in golfplaten huisjes. Er zijn geen sanitaire voorzieningen etc, dus het stinkt er vreselijk. Mensen in Khayelitsha hebben eigenlijk geen toekomst, en dat besef ik eigenlijk nog niet.

Eind van de ochtend ben ik teruggegaan naar het kantoor waar ik nieuwe collega's heb ontmoet die vanmiddag naar locale klinieken en gezondheidscentrums zouden gaan. Ik ben met lieve vrouw in de auto gestapt om naar een wijk te rijden waar zij actief is op de scholen. Zeker is het gezondheidscentrum waren hele zieken mensen. Wat ze hebben; geen idee, maar het zag er erg slecht uit.

Life Choices doet veel werk op scholen in de townships. Door deze klinieken te bezoeken, kunnen zij jongeren met lichamelijke problemen verwijzen naar deze klinieken. Ik heb gesproken met verschillende zusters. Deze zusters doen heel goed werk. Daarna ben ik terug gegaan naar kantoor om informatie over Life Choices door te lezen. Ik heb zelf ook een HIV-test ondergaan, omdat ik proefkonijn was voor nieuwe ‘prikkers'. Dit was erg interessant.

De terugreis ging goed. Ik was halverwege de middag weer thuis, waarna ik op Skype heb gezeten met mama. Dit was zo fijn. Ik heb in het huis nu even niemand met wie ik goed kan communiceren, dus ben blij als de twee andere meiden vrijdag in Kaapstad aankomen.

Ik ben alweer een week in Kaapstad. De tijd gaat hard. Ruim een week terug stond ik op Schiphol om te vertrekken, en nu ben ik begonnen aan stage. Ik begin steeds meer te beseffen dat ik aan de andere kant van de wereld ben, ver weg van mijn lieve vriend, familie en vrienden.... Inmiddels zijn de foto's van het thuisfront op mijn kastdeur geplakt en hangt het cadeau dat ik kreeg van jullie ook aan de muur. Ik voelde me snel thuis in Kaapstad en stapje bij stapje begint het leven hier te wennen.

xx

Lazy day

Lazy day

Dag 8 - zondag 12 februari 2012

Vandaag heb echt, maar dan ook echt, heel weinig gedaan. Ik was al vroeg wakker. Ik ben heerlijk blijven liggen en heb een aantal mailtjes rondgestuurd. Ik heb inmiddels contact met mijn supervisor, dus dat komt helemaal goed. Ik heb gister een andere Nederlandse student ontmoet die ook bij Karin supervisie volgt. Heel fijn.

Vanmiddag hebben Lynn en ik geluncht bij Lazari (?). Het is een koffietentje 15 meter bij ons huis vandaan. Ze schenken er goede koffie en de taart schijnt verrukkelijk te zijn. Ik heb vandaag French Toast gegeten. French Toast is te vergelijken met wentelteefjes. Heerlijk. Lynn was inmiddels bepakt en bezakt klaar voor het reis terug naar Nederland. Omdat ik een auto heb, heb ik haar naar het vliegveld gebracht. In het begin vond ik heb eng om te rijden, maar het went snel. Het rijden ging goed en binnen 20 minuten stonden we op het vliegveld. Ik heb Lynn afgezet en ben terug gaan rijden naar Kaapstad. Ik ben in één keer goed gereden! Drie hoeraatjes voor mezelf! Daarna heb ik heerlijk op de veranda gezeten en een tijdschrift gelezen. Begin van de avond ben ik samen met Megan eten wezen halen bij een supermarkt (met de auto). Goed te doen.

Ik ga nu lekker slapen, want morgen begint mijn stage (eindelijk). Ik kijk er ontzettend naar uit om te gaan beginnen. Ik ben een klein beetje nerveus, omdat ik niet goed weet wat me te wachten staat, maar ik heb er ontzettend veel zin in! Laat maar komen!

Toedels xx